امصیا. [ ] ( ص ) کسی که خداوند او را تقویت می دهد. ( از قاموس کتاب مقدس ). || ( اِخ ) چهار تن به این اسم بوده اند. 1- پادشاه هشتمین از پادشاهان یهودا و او پسر یوآش و جانشین وی بود و در سن 25 سالگی به تخت شهریاری استقرار یافت و مدت 29 سال یعنی از سال 804-775 ق. م. مسیح پادشاهی کرد. 2- مردی از بنی شمعون. 3- لاوی که زمان بودنش معلوم نیست. 4- کاهن گوساله زرینی که در بیت ایل بود و او همان است که در حضور یربعام درباره عاموص نبی سخن چینی نمود. ( از قاموس کتاب مقدس ). و رجوع به همین کتاب و عاموص شود.
امصیا
لغت نامه دهخدا
دانشنامه آزاد فارسی
اَمَصیا ( ـ۷۸۳پ م)(Amaziah)
(در عبری به معنی«نیرویافته از خدا») شاه یهودا(۸۰۰ـ۷۸۳پ م). با پادشاهی های اَدومو اسرائیل جنگید. ادومیان را در ۷۹۸پ م شکست داد، ولی خود در ۷۹۵پ م مغلوب و اسیر یَهوآش، شاه اسرائیل، شد. سالیانی بعد توطئه گران در لاخیشاو را کشتند.
(در عبری به معنی«نیرویافته از خدا») شاه یهودا(۸۰۰ـ۷۸۳پ م). با پادشاهی های اَدومو اسرائیل جنگید. ادومیان را در ۷۹۸پ م شکست داد، ولی خود در ۷۹۵پ م مغلوب و اسیر یَهوآش، شاه اسرائیل، شد. سالیانی بعد توطئه گران در لاخیشاو را کشتند.
wikijoo: امصیا
کلمات دیگر: