( جواظة ) جواظة. [ ج َوْ وا ظَ ] ( ع ص ) مرد بیقرار بسیارخوار، و تاء آن برای مبالغه است. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). رجوع به جَوّاظ شود.
جواظه
لغت نامه دهخدا
جواظة. [ ج َوْ وا ظَ ] (ع ص ) مرد بیقرار بسیارخوار، و تاء آن برای مبالغه است . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). رجوع به جَوّاظ شود.
کلمات دیگر: