<div class="boxBd"><b>( احاثة )</b> احاثة. [ اِ ث َ ] ( ع مص )احاثه ارض ؛ زیر و بالا کرده جُستن آنچه در آن است. ( منتهی الارب ). کندیده کردن زمین را برای چیزی. || احاثه چیزی ؛ جُنبانیدن آن را و پراکنده ساختن. ( منتهی الارب ). و از آن است مُستحاثه و مستحاثات.</div>

( احاثة ) احاثة. [ اِ ث َ ] ( ع مص )احاثه ارض ؛ زیر و بالا کرده جُستن آنچه در آن است. ( منتهی الارب ). کندیده کردن زمین را برای چیزی. || احاثه چیزی ؛ جُنبانیدن آن را و پراکنده ساختن. ( منتهی الارب ). و از آن است مُستحاثه و مستحاثات.

لغت نامه دهخدا

<p><span class=""hl"">احاثة.</span> [ اِ ث َ ] (ع مص )احاثه ٔ ارض ؛ زیر و بالا کرده جُستن آنچه در آن است . (منتهی الارب ). کندیده کردن زمین را برای چیزی . || احاثه ٔ چیزی ؛ جُنبانیدن آن را و پراکنده ساختن . (منتهی الارب ). و از آن است مُستحاثه و مستحاثات .<br></p>

احاثة. [ اِ ث َ ] (ع مص )احاثه ٔ ارض ؛ زیر و بالا کرده جُستن آنچه در آن است . (منتهی الارب ). کندیده کردن زمین را برای چیزی . || احاثه ٔ چیزی ؛ جُنبانیدن آن را و پراکنده ساختن . (منتهی الارب ). و از آن است مُستحاثه و مستحاثات .