<div class="boxBd"><b>( احاکة )</b> احاکة. [ اِ ک َ ] ( ع مص ) احاکه سیف در...؛ کار کردن شمشیر و جز آن در... کارگر آمدن در.... اثر کردن. ( تاج المصادر ) ( مؤید الفضلاء ): مااحاکه السیف ؛ کار نکرد در آن شمشیر. ( منتهی الارب ). || اَحاکَتْه ُ الشَفْرَةُ؛ برید آن را نشکرده.</div>

( احاکة ) احاکة. [ اِ ک َ ] ( ع مص ) احاکه سیف در...؛ کار کردن شمشیر و جز آن در... کارگر آمدن در.... اثر کردن. ( تاج المصادر ) ( مؤید الفضلاء ): مااحاکه السیف ؛ کار نکرد در آن شمشیر. ( منتهی الارب ). || اَحاکَتْه ُ الشَفْرَةُ؛ برید آن را نشکرده.

لغت نامه دهخدا

<p><span class=""hl"">احاکة.</span> [ اِ ک َ ] (ع مص ) احاکه ٔ سیف در...؛ کار کردن شمشیر و جز آن در... کارگر آمدن در.... اثر کردن . (تاج المصادر) (مؤید الفضلاء): مااحاکه السیف ؛ کار نکرد در آن شمشیر. (منتهی الارب ). || اَحاکَتْه ُ الشَفْرَةُ؛ برید آن را نشکرده .<br></p>

احاکة. [ اِ ک َ ] (ع مص ) احاکه ٔ سیف در...؛ کار کردن شمشیر و جز آن در... کارگر آمدن در.... اثر کردن . (تاج المصادر) (مؤید الفضلاء): مااحاکه السیف ؛ کار نکرد در آن شمشیر. (منتهی الارب ). || اَحاکَتْه ُ الشَفْرَةُ؛ برید آن را نشکرده .