احاح . [ اُ ] (ع اِ) یا اُحاح !؛ دردا! ای وای !
احاح
لغت نامه دهخدا
( احآح ) احآح. [ اِح ْ ] ( ع مص ) بسیار کلمه «یا اُحاح » گفتن.
احاح. [ اُ ] ( ع اِ ) احیح. احیحة. تشنگی. || خشم. ( منتهی الارب ). || درد دل که از اندوه پیدا شود. غصه و اندوه. || ناله. ( منتهی الارب ).
احاح. [ اُ ] ( ع اِ ) یا اُحاح !؛ دردا! ای وای !
احاح. [ اُ ] ( ع اِ ) احیح. احیحة. تشنگی. || خشم. ( منتهی الارب ). || درد دل که از اندوه پیدا شود. غصه و اندوه. || ناله. ( منتهی الارب ).
احاح. [ اُ ] ( ع اِ ) یا اُحاح !؛ دردا! ای وای !
احاح . [ اُ ] (ع اِ) احیح . احیحة. تشنگی . || خشم . (منتهی الارب ). || درد دل که از اندوه پیدا شود. غصه و اندوه . || ناله . (منتهی الارب ).
کلمات دیگر: