کلمه جو
صفحه اصلی

اچین

فرهنگ فارسی

( آچین ) درختی عظیم با برگی کم عرض و طویل و گلی پنج برگ سفید و خوشبوی و این درخت در اول گل آرد و سپس برگ کند و پوست بیخ آن مسهلی قوی است

لغت نامه دهخدا

( آچین ) آچین. ( اِ ) درختی عظیم با برگی کم عرض و طویل و گلی پنج برگ و سفید و خوشبوی ، و این درخت در اول گل آرد و سپس برگ کند و پوست بیخ آن مسهلی قوی است.

دانشنامه عمومی

اچین می تواند اشاره به یکی از موارد زیر داشته باشد:
ولسوالی اچین یکی از ولسوالی های ولایت ننگرهار، افغانستان است.
نور آچین، شهری در استان کوتایک جمهوری ارمنستان می باشد.
آشن، یک کمون در بخش موزل در آلزاس-شامپاین-آردن-لورن در شمال شرقی فرانسه است.


کلمات دیگر: