جهان گذرنده
جهان گذران
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
جهان گذران. [ ج َ ن ِ گ ُ ذَ ] ( ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) جهان گذرنده. ( آنندراج ). دنیا :
بنشین بر لب جوی و گذر عمر ببین
کاین اشارت ز جهان گذران ما را بس.
بنشین بر لب جوی و گذر عمر ببین
کاین اشارت ز جهان گذران ما را بس.
حافظ.
کلمات دیگر: