۱۹۶۵ - تشیگاهارا هیروشی برای زن در ریگ روان
۱۹۸۵ - آکیرا کوروساوا برای آشوب
۱۹۹۹ - ام. نایت شیامالان برای حس ششم
۲۰۰۰ - انگ لی برای ببر خیزان، اژدهای پنهان
۲۰۰۵ - انگ لی برای کوهستان بروکبک
۲۰۱۲ - انگ لی برای زندگی پی
جایزه اسکار بهترین کارگردانی (که نام رسمی آن جوایز آکادمی برای بهترین کارگردانی است)، جایزه ای است که هر سال توسط آکادمی علوم و هنرهای سینما (اسکار) اعطا می شود. این جایزه، با افتخار به کارگردانی که بهترین عملکرد را در صنعت فیلمسازی از خودش به جای بگذارد، می رسد.
در نخستین دوره جوایز اسکار که در سال ۱۹۲۹ برگزار شد، این رشته به دو بخش «درام» و «کمدی» تقسیم شد؛ فرانک بورزیگی در بخش درام برای آسمان هفتم و لوئیس مایلستون در بخش کمدی برای دو شوالیه عرب، برندگان جایزه بودند. هرچند که این بخش ها برای تمام دوره های بعدی با هم ادغام شدند. این به آن معناست که دیگر بخشی با نام های درام یا کمدی در این رشته وجود ندارد. امروزه، نامزدها در بخش کارگردانان آکادمی با روش تک رأی انتقال پذیر تعیین می شوند و برنده ها توسط تمام اعضای واجد شرایط آکادمی با شیوه اکثریت آرا انتخاب می شوند.
در یازده سال اول برگزاری این مراسم، قوانین آکادمی به حالتی بود که این اجازه را به کارگردانان می داد تا برای فیلم های متعددی که در یک سال ساخته اند، نامزد شوند. از مراسم یازدهم (که مایکل کورتیز برای فیلم های فرشتگانی با چهره های زشت و چهار دختر نامزد شد) به بعد، قوانین تغییر کردند. حال به این صورت است که یک کارگردان تنها می تواند برای یک فیلم در این رشته نامزد شود. این قوانین تا کنون پا بر جا هستند و تنها در سال ۲۰۰۰ استیون سودربرگ توانست برای فیلم های قاچاق و ارین براکویچ نامزد شود، که برای قاچاق این جایزه را دریافت کرد. جایزه های بهترین فیلم و بهترین کارگردانی اسکار ارتباط تنگاتنگی با هم دارند، به طوریکه از ۹۰ فیلمی که بهترین فیلم سال شده اند، ۶۴ تای آن ها توانسته اند جایزه بهترین کارگردانی را نیز دریافت کنند.
۱۹۸۵ - آکیرا کوروساوا برای آشوب
۱۹۹۹ - ام. نایت شیامالان برای حس ششم
۲۰۰۰ - انگ لی برای ببر خیزان، اژدهای پنهان
۲۰۰۵ - انگ لی برای کوهستان بروکبک
۲۰۱۲ - انگ لی برای زندگی پی
جایزه اسکار بهترین کارگردانی (که نام رسمی آن جوایز آکادمی برای بهترین کارگردانی است)، جایزه ای است که هر سال توسط آکادمی علوم و هنرهای سینما (اسکار) اعطا می شود. این جایزه، با افتخار به کارگردانی که بهترین عملکرد را در صنعت فیلمسازی از خودش به جای بگذارد، می رسد.
در نخستین دوره جوایز اسکار که در سال ۱۹۲۹ برگزار شد، این رشته به دو بخش «درام» و «کمدی» تقسیم شد؛ فرانک بورزیگی در بخش درام برای آسمان هفتم و لوئیس مایلستون در بخش کمدی برای دو شوالیه عرب، برندگان جایزه بودند. هرچند که این بخش ها برای تمام دوره های بعدی با هم ادغام شدند. این به آن معناست که دیگر بخشی با نام های درام یا کمدی در این رشته وجود ندارد. امروزه، نامزدها در بخش کارگردانان آکادمی با روش تک رأی انتقال پذیر تعیین می شوند و برنده ها توسط تمام اعضای واجد شرایط آکادمی با شیوه اکثریت آرا انتخاب می شوند.
در یازده سال اول برگزاری این مراسم، قوانین آکادمی به حالتی بود که این اجازه را به کارگردانان می داد تا برای فیلم های متعددی که در یک سال ساخته اند، نامزد شوند. از مراسم یازدهم (که مایکل کورتیز برای فیلم های فرشتگانی با چهره های زشت و چهار دختر نامزد شد) به بعد، قوانین تغییر کردند. حال به این صورت است که یک کارگردان تنها می تواند برای یک فیلم در این رشته نامزد شود. این قوانین تا کنون پا بر جا هستند و تنها در سال ۲۰۰۰ استیون سودربرگ توانست برای فیلم های قاچاق و ارین براکویچ نامزد شود، که برای قاچاق این جایزه را دریافت کرد. جایزه های بهترین فیلم و بهترین کارگردانی اسکار ارتباط تنگاتنگی با هم دارند، به طوریکه از ۹۰ فیلمی که بهترین فیلم سال شده اند، ۶۴ تای آن ها توانسته اند جایزه بهترین کارگردانی را نیز دریافت کنند.