رندی گاردنر (رکوردار بی خوابی). رندی گاردنر (متولد ۱۹۴۹) دارنده رکورد طولانی ترین مدت بیداری عمدی و بدون خواب با استفاده از انواع محرک را دارا می باشد. در سال ۱۹۶۴ گاردنر، یک دانش آموزی دبیرستانی در سن دیگو، کالیفرنیا برای ۲۶۴٫۴ ساعت (۱۱ روز ۲۵ دقیقه) بیدار ماند. این مدت زمان از بیخوابی باعث شکست رکورد قبلی از ۲۶۰ ساعت برگزار شده توسط سوارکار اسب دوانی دیسک تام دور از هونولولو شد.
Virtual and digital libraries of MBKHSoft co
Sigrid Veasey; Raymond Rosen; Barbara Barzansky; Ilene Rosen & Judith Owens (2002). "Sleep Loss and Fatigue in Residency Training". JAMA 288 (9): 1116–1124. doi:10.1001/jama.۲۸۸٫۹٫۱۱۱۶.
McGrann, S; et al. (2008). "Sleep deprivation effects within a non zeitgeiber environment: A Grounded theory Analysis". British Journal of Psychology. 14 (3).
این Sleepwatchers, William C. Dementهای Nychthemeron Press, 1996
"چه مدت می تواند انسان را بیدار بماند؟"مادر علمی آمریکا, 25 Mar 2002.
در این تلاش وی در رکورد یادشده دکتر ویلیام سی. دِمِنت محقق دانشگاه استنفورد حضور داشت. نظارت بر سلامت گاردنر توسط سرهنگ Cmdr. John J. Ross انجام می شد. یک گزارش توسط دو همکلاسی وی از دبیرستان پوینت لوما با نام های بروس مک آلیستر و جو Marciano جونیور نگهداری می شد. تجربه بی خوابی وی و پاسخ های پزشکی به طور گسترده ای در میان جوامع پژوهشی پیرامون خواب معروف شد.
گزارش سرهنگ Cmdr. John J. Ross که سلامت گاردنر تحت نظارت وی بود، گزارش های جدی شناختی و تغییرات رفتاری را شامل می شد. این شامل افسردگی، مشکلات تمرکز و حافظه کوتاه مدت با پارانویا و توهم بود. در روز یازدهم وقتی از او خواسته شد به از ۱۰۰ به صورت تفریق هفت، هربار نتیجه را بگوید او پس از مدت کوتاهی در عدد ۶۵ متوقف شد؛ وقتی دلیل این توقف از وی پرسیده شد، او پاسخ داد «فراموش کرده که چه کاری انجام می دادم».
خواب گاردنر جهت ریکاوری و جبران کم خوابی وی توسط محققان مستند شد که مبتنی بر تغییرات رفتاری در خواب وی بود.
Virtual and digital libraries of MBKHSoft co
Sigrid Veasey; Raymond Rosen; Barbara Barzansky; Ilene Rosen & Judith Owens (2002). "Sleep Loss and Fatigue in Residency Training". JAMA 288 (9): 1116–1124. doi:10.1001/jama.۲۸۸٫۹٫۱۱۱۶.
McGrann, S; et al. (2008). "Sleep deprivation effects within a non zeitgeiber environment: A Grounded theory Analysis". British Journal of Psychology. 14 (3).
این Sleepwatchers, William C. Dementهای Nychthemeron Press, 1996
"چه مدت می تواند انسان را بیدار بماند؟"مادر علمی آمریکا, 25 Mar 2002.
در این تلاش وی در رکورد یادشده دکتر ویلیام سی. دِمِنت محقق دانشگاه استنفورد حضور داشت. نظارت بر سلامت گاردنر توسط سرهنگ Cmdr. John J. Ross انجام می شد. یک گزارش توسط دو همکلاسی وی از دبیرستان پوینت لوما با نام های بروس مک آلیستر و جو Marciano جونیور نگهداری می شد. تجربه بی خوابی وی و پاسخ های پزشکی به طور گسترده ای در میان جوامع پژوهشی پیرامون خواب معروف شد.
گزارش سرهنگ Cmdr. John J. Ross که سلامت گاردنر تحت نظارت وی بود، گزارش های جدی شناختی و تغییرات رفتاری را شامل می شد. این شامل افسردگی، مشکلات تمرکز و حافظه کوتاه مدت با پارانویا و توهم بود. در روز یازدهم وقتی از او خواسته شد به از ۱۰۰ به صورت تفریق هفت، هربار نتیجه را بگوید او پس از مدت کوتاهی در عدد ۶۵ متوقف شد؛ وقتی دلیل این توقف از وی پرسیده شد، او پاسخ داد «فراموش کرده که چه کاری انجام می دادم».
خواب گاردنر جهت ریکاوری و جبران کم خوابی وی توسط محققان مستند شد که مبتنی بر تغییرات رفتاری در خواب وی بود.