گندم بریان

گندم بریان یا ریگ سوخته مجتمع تپه هایی است پوشیده از گدازه های آتشفشانی به مساحت ۴۸۰ کیلومتر مربع که در ۸۰ کیلومتری شمال شهر شهداد در کویر لوت در استان کرمان قرار دارد.این منطقه در شرق رودخانه شور قرار دارد و به دلیل گرمای بسیار زیاد هوا حیاتی در آن وجود ندارد.
گندم بریان پوشیده از سنگ ها و گدازه های بازالتی سیاه رنگ آتشفشانی است و همین پوشش سیاه آتشفشانی موجب بالا رفتن شدید گرما در این منطقه می شود. این منطقه پست ترین منطقه داخلی کشور ایران نیز محسوب می شود و این موضوع نیز از دیگر دلایل گرمای شدید آن است. بنا بر تحقیقات کارشناسان در گندم بریان در منطقه ای به طول ۲۰۰ کیلومتر و عرض ۱۵۰ کیلومتر هیچ موجود زنده ای زندگی نمی کند. مجتمع تپه های گندم بریان نیز ۴۸ کیلومتر طول، ۱۰ کیلومتر عرض و ۴۸۰ کیلومتر مساحت دارد. این محوطه در ۸۰ کیلومتری شمال شهداد و ۳۰۰ متر بالاتر از سطح دریا قرار دارد. فصل زمستان و اوایل بهار زمان مناسبی برای بازدید گردشگران از این منطقه است. کوه های پوشیده از برف و سرد ارتفاعات سیرچ کرمان نیز از این محل قابل مشاهده است. بخش شمالی گندم بریان با دشت های پیرامونش همسطح می شود و تنها خاک سیاه رنگش (گدار باروت) سبب می شود که به اشتباه آن را همسطح تپه های گندم بریان تصور کنیم.
بر اساس برخی روایات این منطقه چون در مجاورت جاده ابریشم قرار داشته در طول سال کاروان های زیادی از آنجا عبور می کرده اند و در فصل گرم سال به چشم خود دیده بودند که گندمهایشان در اثر شدت گرما برشته می شود و بر همین اساس نام گندم بریان را بر آن نهادند.
در بسیاری از رسانه های ایرانی و خارجی به نقل از دکتر پرویز کردوانی گندم بریان به عنوان گرم ترین نقطه لوت و دنیا معرفی شده بود ولی کردوانی با رد این ادعا و نقل قول منتسب به وی، معتقد است گرم ترین نقطه زمین در بیابان لوت «چاله مرکزی لوت» در ۷۵ کیلومتری شرق شهداد است که در سال ۲۰۰۵ با دمای ۷۰٫۷ درجه سانتی گراد گرم ترین رکورد خود را ثبت کرده استو معرفی گندم بریان به عنوان گرم ترین نقطه لوت و کره زمین نادرست است.