گاو وحشی .
بهثه
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
( بهثة ) بهثة. [ ب ُ ث َ ] ( ع اِ ) گاو وحشی. ( آنندراج ) ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از ذیل اقرب الموارد ).
بهثة. [ ب ُ ث َ ] (ع اِ) گاو وحشی . (آنندراج ) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از ذیل اقرب الموارد).
کلمات دیگر: