چون بهشتی . و بهشتی گونه . مانند بهشتیان .
بهشتی وار
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
بهشتی وار. [ ب ِ هَِ ] ( ص مرکب ) چون بهشتی. بهشتی گونه. مانند بهشتیان :
بهشتی دید در قصری نشسته
بهشتی وار در بر خلق بسته.
بهشتی دید در قصری نشسته
بهشتی وار در بر خلق بسته.
نظامی.
کلمات دیگر: