استیباط

استیباط. [ اِ ] ( ع مص ) کندن مغاک تنگ دهانه وشکم فراخ. چاهی کندن که سرش تنگ و شکمش فراخ باشد.

استئباط. [ اِ ت ِءْ ] ( ع مص ) رجوع به استیباط شود.