چون بهشتی . بهشتی مانند . خوب
بهشتی صفت
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
بهشتی صفت. [ ب ِ هَِ ص ِ ف َ ] ( ص مرکب ) چون بهشتی. بهشتی مانند. خوب :
بهشتی صفت هرچه درخواستند
بر آن مائده خوان برآراستند.
بهشتی صفت حله بردوخته.
بهشتی صفت هرچه درخواستند
بر آن مائده خوان برآراستند.
نظامی.
دهی چون بهشتی برافروخته بهشتی صفت حله بردوخته.
نظامی.
کلمات دیگر: