<div class="boxBd">مسقی. [ م َ قا ] ( ع اِ ) وقت و موقع سقی و آبیاری کردن زمین. ( از ذیل اقرب الموارد ). <hr>مسقی. [ م َ قی ی ] ( ع ص ) نعت مفعولی از سقی. ( از اقرب الموارد ). سیراب. ( منتهی الارب ). || آبی. مقابل دیمی و مظمی و مظمأی. ( یادداشت مرحوم دهخدا ). و رجوع به مسقوی شود.</div>

مسقی. [ م َ قا ] ( ع اِ ) وقت و موقع سقی و آبیاری کردن زمین. ( از ذیل اقرب الموارد ). مسقی. [ م َ قی ی ] ( ع ص ) نعت مفعولی از سقی. ( از اقرب الموارد ). سیراب. ( منتهی الارب ). || آبی. مقابل دیمی و مظمی و مظمأی. ( یادداشت مرحوم دهخدا ). و رجوع به مسقوی شود.

لغت نامه دهخدا

فرهنگ فارسی

مسقی . [ م َ قا ] (ع اِ) وقت و موقع سقی و آبیاری کردن زمین . (از ذیل اقرب الموارد).

مسقی . [ م َ قا ] (ع اِ) وقت و موقع سقی و آبیاری کردن زمین . (از ذیل اقرب الموارد).

مسقی . [ م َ قی ی ] (ع ص ) نعت مفعولی از سقی . (از اقرب الموارد). سیراب . (منتهی الارب ). || آبی . مقابل دیمی و مظمی و مظمأی . (یادداشت مرحوم دهخدا). و رجوع به مسقوی شود.

مسقی . [ م َ قی ی ] (ع ص ) نعت مفعولی از سقی . (از اقرب الموارد). سیراب . (منتهی الارب ). || آبی . مقابل دیمی و مظمی و مظمأی . (یادداشت مرحوم دهخدا). و رجوع به مسقوی شود.