<div class="boxBd">بهم کردن. [ ب ِ هََ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) پیوستن. جمع کردن. گرد کردن. فراهم آوردن : <br>هر مال کز ولایت سلطان بهم کند<br>بر لشکر و خزینه سلطان برد بکار.<div class="au">فرخی.</div>به صره زر بهم کردم و به بدره درم <br>همی روم که کنم خلق را از این آگاه.<div class="au">فرخی.</div>چون بهم کردی بسیار بنفشه طبری <br>باز برگرد و به بستان شو چون کبک دری.<div class="au">منوچهری.</div>نکرد از بزرگان عالم جز او<br>کسی علم و ملک سلیمان بهم.<div class="au">ناصرخسرو.</div>بهم کرده کنیزی چند جماش <br>غلام وقت خود کای خواجه خوش باش.<div class="au">نظامی.</div>به گیتی هر کجا درد دلی بود<br>بهم کردند و عشقش نام کردند.<div class="au">عراقی همدانی.</div></div>

بهم کردن. [ ب ِ هََ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) پیوستن. جمع کردن. گرد کردن. فراهم آوردن : هر مال کز ولایت سلطان بهم کند بر لشکر و خزینه سلطان برد بکار. فرخی. به صره زر بهم کردم و به بدره درم همی روم که کنم خلق را از این آگاه. فرخی. چون بهم کردی بسیار بنفشه طبری باز برگرد و به بستان شو چون کبک دری. منوچهری.

لغت نامه دهخدا

<div class="boxBd">پیوستن ٠ جمع کردن ٠ گرد کردن ٠ فراهم آوردن ٠</div>

پیوستن ٠ جمع کردن ٠ گرد کردن ٠ فراهم آوردن ٠

بهم کردن

فرهنگ فارسی

لغت نامه دهخدا