<div class="boxBd">توبه ده. [ ت َ / تُو ب َ / ب ِ دِه ْ ] ( نف مرکب ) توبه دهنده. آنکه گناهکار را از تکرار گناه بازدارد : <br>الفت ده هجران و وصال است صبوری <br>مخموری می توبه ده و توبه شکن شد.<div class="au">نظیری ( از آنندراج ).</div></div>

توبه ده. [ ت َ / تُو ب َ / ب ِ دِه ْ ] ( نف مرکب ) توبه دهنده. آنکه گناهکار را از تکرار گناه بازدارد : الفت ده هجران و وصال است صبوری مخموری می توبه ده و توبه شکن شد. نظیری ( از آنندراج ).

لغت نامه دهخدا

<div class="boxBd">توبه دهنده . آن که گناهکار را از تکرار گناه باز دارد .</div>

توبه دهنده . آن که گناهکار را از تکرار گناه باز دارد .

توبه ده

فرهنگ فارسی

لغت نامه دهخدا