ابوالحسن محمد بن محمد بن احمد بُصرَوی(درگذشت ۴۴۳ق) معروف به بصروی از فقهای امامیه شام در قرن پنجم قمری و از شاگردان سید مرتضی. وی علاوه بر فقه ذوق شعری نیز داشت، از او آثاری در فقه و شعر به یادگار مانده است. آرای فقهی او در المفید فی التکلیف بیان شده است. وی فهرستی از آثار استادش، سید مرتضی ارائه نموده است.نبو
بصروی به روستایی به نام «بُصری» در مجاورت عُکبَرا و نزدیکی بغداد منسوب است
دربارهٔ سال های نخستین زندگانی وی آگاهی چندانی در دست نیست. وی سرانجام در ربیع الاول ۴۴۳ق در بغداد درگذشت.
وی مدت زمان طولانی را به ملازمت با سید مرتضی گذرانده و نزد وی در علم کلام دانش آموخته است، سید مرتضی نیز اجازه خاص نقل تمامی مصنفاتش را، به وی داده است به گونه ای که یکی از دلایل شهرت وی را، شاگردی نزد سید مرتضی می دانند.
بصروی به روستایی به نام «بُصری» در مجاورت عُکبَرا و نزدیکی بغداد منسوب است
دربارهٔ سال های نخستین زندگانی وی آگاهی چندانی در دست نیست. وی سرانجام در ربیع الاول ۴۴۳ق در بغداد درگذشت.
وی مدت زمان طولانی را به ملازمت با سید مرتضی گذرانده و نزد وی در علم کلام دانش آموخته است، سید مرتضی نیز اجازه خاص نقل تمامی مصنفاتش را، به وی داده است به گونه ای که یکی از دلایل شهرت وی را، شاگردی نزد سید مرتضی می دانند.
wiki: ابوالحسن بصروی