ابوالاعور سلمی

ابوالاعوار عمرو بن سفیان سلمی از فرماندهان سپاه معاویه بود.
وی از قبیله قدرتمند سلیم بود. پدرش در جنگ احد در لشکر بت پرستان قریش قرار داشت و مادرش مسیحی بود.
به نظر نمی رسد که ابوالاعور جزو صحابیون نزدیک محمد بوده باشد و احتمالاً به همراه سپاهی به فرماندهی یزید بن ابوسفیان به شام رفت. وی در جنگ یرموک فرماندهی بخشی از سپاه بود. از آن زمان به بعد، وی به بنی امیه پیوست و از کسانی بود بعد از نبرد صفین، علی وی را لعنت کرد. وی در فتح مصر به عمروعاص یاری رساند و فرماندهی لشکر کشی های متعددی در حوالی دریای اطراف آن را بر عهده داشت. ابوالاعور همچنین توانایی های دیپلماتیک خود را نیز به نمایش گذاشت و در مذاکرات حکمیت صفین شرکت داشت و مقدمات دیدار حکمین در اذرح را فراهم نمود. او همچنین مأموریت یافت که مالیات جدیدی را برای کشاورزان فلسطین تعیین کند. معاویه با دیدن خود مختاری های عمروعاص در اداره مصر، در نظر داشت که ابوالاعور را به جای وی گمارد که این امر محقق نشد و ابوالاعور به امارت اردن منصوب شد. به خاطر خدمات قابل توجه وی به معاویه، مورخان وی را در زمرهٔ بهترین طرفداران معاویه قلمداد می کنند. ابوالاعور پیش از مرگ معاویه از صحنه سیاست به کنار رفت.

[ویکی اهل البیت] ابوالأعور سُلَمی. این صفحه مدخلی از دائرة المعارف قرآن کریم است
عمرو بن سفیان بن عبد شمس بن سعد، از بنی سلیم، تیره ذکوان هم پیمان ابوسفیان و از دولتمردان معاویه. عمرو در جاهلیت زیست و تا نبرد حنین در صف مشرکان با مسلمانان جنگید و گویا پس از آن اسلام آورد.
جزئیات زندگی وی در تاریخ روشن نیست؛ بدین جهت در باب صحابی بودن او اختلاف است. برخی وی را از صحابیان پیامبر صلی الله علیه و آله نمی دانند؛ بنابراین معتقدند که روایت او از پیامبر مرسل است؛ چنان که بخاری نیز در تاریخ کبیر نام وی را در ردیف صحابه ذکر نکرده ولی برخی چون مسلم بن حجاج او را صحابی شمرده اند.
شیخ صدوق از آن رو که وی را در ماجرای تبوک، از دست اندرکاران قتل پیامبر می داند، صحابی می شمارد. شاید در صحابی شمردن او اشتباهی رخ داده باشد؛ چرا که در تاریخ دو نفر به ابوالاعور شهره بوده اند: یکی حارث بن ظالم انصاری خزرجی، از بنی عدی بن نجّار که در صحابی بودن وی اختلافی نیست و دیگری، عمرو بن سفیان سلمی و شاید در این عرصه، اغراض سیاسی دخالت داشته تا بدین گونه بر شمار اصحاب رسول خدا صلی الله علیه و آله در سپاه معاویه بیفزاید؛ به هر حال، داوری در این باره آسان نیست.
ابوالاعور هم پیمان حرب بن امیه و پسرش ابوسفیان بن حرب که در جنگ احد و خندق بر ضد پیامبر صلی الله علیه و آله شمشیر می زد بود. او خود نیز در جنگ احزاب با گروهی از بنی سلیم به یاری قریش شتافت. پس از آن در زمان رسول خدا صلی الله علیه و آله سخنی از او نیست.
او در زمان ابوبکر در نبرد یرموک، فرماندهی گروهی را بر عهده داشت و در زمان عمر در فتح شام یکی از ده فرمانده ابوعبیده در فِحل (محلی در شام) بود و در سال 13 هجری با دیگر فرماندهان به طبریه وارد شد و مردم آن جا با او مصالحه کردند.