کلمه جو
صفحه اصلی

اساء

لغت نامه دهخدا

اساء. [ اِ ] ( ع مص ) مواسات. به مال و تن با کسی غمخوارگی کردن. || بدی کردن. ( غیاث ).

اساء.[ اِ ] ( ع اِ ) دوا. دارو. ج ، آسیة. ( قطر المحیط ).

اساء. [ اِ ]( ع ص ، اِ ) ج ِ آسی. پزشکان. ( منتهی الارب ). طبیبان.

اساء. [ اِ ] (ع مص ) مواسات . به مال و تن با کسی غمخوارگی کردن . || بدی کردن . (غیاث ).


اساء. [ اِ ](ع ص ، اِ) ج ِ آسی . پزشکان . (منتهی الارب ). طبیبان .


اساء.[ اِ ] (ع اِ) دوا. دارو. ج ، آسیة. (قطر المحیط).


دانشنامه اسلامی

[ویکی الکتاب] معنی أَسَاءَ: بد کرد
ریشه کلمه:
سوء (۱۶۷ بار)


کلمات دیگر: