( احویة ) احویة. [ اَ وی َ ] ( ع اِ ) ج ِ ج حِواء. خانه های مردم بر یکجا از خرگاه و جز آن. ( منتهی الارب ).
احویه
لغت نامه دهخدا
احویة. [ اَ وی َ ] (ع اِ) ج ِ ج حِواء. خانه های مردم بر یکجا از خرگاه و جز آن . (منتهی الارب ).
کلمات دیگر:
احویة. [ اَ وی َ ] (ع اِ) ج ِ ج حِواء. خانه های مردم بر یکجا از خرگاه و جز آن . (منتهی الارب ).