احکاک . [ اَ ] (ع اِ) مردان : ما انت من احکاکه ؛ نیستی از مردان آن . (منتهی الارب ). || فرومایگان . || خلایق .

احکاک . [ اَ ] (ع اِ) مردان : ما انت من احکاکه ؛ نیستی از مردان آن . (منتهی الارب ). || فرومایگان . || خلایق .

لغت نامه دهخدا

احکاک . [ اِ ] (ع مص ) خلیدن : احک ّ فی صدری . || بر خارش داشتن . خاریدن خاستن : احکنی رأسی ؛ خاریدن خواست سر من . (منتهی الارب ).

احکاک . [ اِ ] (ع مص ) خلیدن : احک ّ فی صدری . || بر خارش داشتن . خاریدن خاستن : احکنی رأسی ؛ خاریدن خواست سر من . (منتهی الارب ).

<div class="boxBd">احکاک. [ اِ ] ( ع مص ) خلیدن : احک فی صدری. || بر خارش داشتن. خاریدن خاستن : احکنی رأسی ؛ خاریدن خواست سر من. ( منتهی الارب ). <hr>احکاک. [ اَ ] ( ع اِ ) مردان : ما انت من احکاکه ؛ نیستی از مردان آن. ( منتهی الارب ). || فرومایگان. || خلایق.</div>

احکاک. [ اِ ] ( ع مص ) خلیدن : احک فی صدری. || بر خارش داشتن. خاریدن خاستن : احکنی رأسی ؛ خاریدن خواست سر من. ( منتهی الارب ). احکاک. [ اَ ] ( ع اِ ) مردان : ما انت من احکاکه ؛ نیستی از مردان آن. ( منتهی الارب ). || فرومایگان. || خلایق.