مظفر علی تربتی ( متولد ۹۴۰ درگذشت حدود ۹۹۰ هـ.ق) ملقب به «نقاش شاهی» خوشنویس، نقاش و شاعر سده دهم هجری از هنرمندان روزگار شاه تهماسب بوده است. او در نستعلیق شاگرد میرعلی هروی و در نقاشی و تصویرسازی و تذهیب شاگرد مظفر علی هروی بوده است.
تصویرهای «دولت خانهٔ همایون» و مجلس «ایوان چهل ستون» از او است.
«قانون الصور» و «مجمع الخواص» که در ۱۰۱۶ ساخته است.
تصویر بهرام گور در شکارگاه که با یک تیر، پای آهویی را به گوشش دوخته و حیوان را از حرکت باز داشته است با امضاء: «عمل استاد مظفرعلی»
تصویر نجات یوسف از چاه. بدون امضاء
تصویر دیدار مجنون از لیلی که بزرگان در زیر چادری رنگین نشسته اند و با مجنون صحبت می کنند و لیلی همراه با ندیمه اش بیرون چادر ایستاده است. بدون امضاء
تصویر تصویر رستم زال در نخجیرگاه. بدون امضاء
مظفر علی از اهالی تربت و خواهرزاده و شاگرد استاد کمال الدین بهزاد بود. مظفر به چندین هنر آراسته بوده ولی بختی خوش نداشته است. مظفر علی تصویرساز و چهره پردازی توانا بود و در صورت گری، کشیدن جانوران و نقش گرفت و گیر، استاد بود. همچنین در تذهیب و تشعیر چیره دست بود. نقاشی های رنگ روغنی او بیشتر بر روی جلدهای روغنی و قلمدانها بوده است. او گاهی نیز به ارائه آثاری به شیوه قطاعی می پرداخته است.
مظفر علی در خوشنویسی خفی و جلی توانمند بود و خط نستعلیق را به شیوهٔ سلطان علی مشهدی را دنبال می کرد. او شطرنج باز و روغن کار و شاعر هم بوده و مرقعی نیز ساخته است. و در شاعری غزلسرا بود.
مظفر علی نزد شاه تهماسب عزت و احترامی خاص داشت و بیشتر نقاشی های دولت خانه و چهل ستون این پادشاه اثر مظفر علی است. مردم مظفر علی را مانند بهزاد می دانستند، و پادشاه او را بر بهزاد برتری می نهاده و در قطعه ای به او فرموده که از عنوان «نقاش شاهی» استفاده کند.
تصویرهای «دولت خانهٔ همایون» و مجلس «ایوان چهل ستون» از او است.
«قانون الصور» و «مجمع الخواص» که در ۱۰۱۶ ساخته است.
تصویر بهرام گور در شکارگاه که با یک تیر، پای آهویی را به گوشش دوخته و حیوان را از حرکت باز داشته است با امضاء: «عمل استاد مظفرعلی»
تصویر نجات یوسف از چاه. بدون امضاء
تصویر دیدار مجنون از لیلی که بزرگان در زیر چادری رنگین نشسته اند و با مجنون صحبت می کنند و لیلی همراه با ندیمه اش بیرون چادر ایستاده است. بدون امضاء
تصویر تصویر رستم زال در نخجیرگاه. بدون امضاء
مظفر علی از اهالی تربت و خواهرزاده و شاگرد استاد کمال الدین بهزاد بود. مظفر به چندین هنر آراسته بوده ولی بختی خوش نداشته است. مظفر علی تصویرساز و چهره پردازی توانا بود و در صورت گری، کشیدن جانوران و نقش گرفت و گیر، استاد بود. همچنین در تذهیب و تشعیر چیره دست بود. نقاشی های رنگ روغنی او بیشتر بر روی جلدهای روغنی و قلمدانها بوده است. او گاهی نیز به ارائه آثاری به شیوه قطاعی می پرداخته است.
مظفر علی در خوشنویسی خفی و جلی توانمند بود و خط نستعلیق را به شیوهٔ سلطان علی مشهدی را دنبال می کرد. او شطرنج باز و روغن کار و شاعر هم بوده و مرقعی نیز ساخته است. و در شاعری غزلسرا بود.
مظفر علی نزد شاه تهماسب عزت و احترامی خاص داشت و بیشتر نقاشی های دولت خانه و چهل ستون این پادشاه اثر مظفر علی است. مردم مظفر علی را مانند بهزاد می دانستند، و پادشاه او را بر بهزاد برتری می نهاده و در قطعه ای به او فرموده که از عنوان «نقاش شاهی» استفاده کند.
wiki: مظفر علی تربتی