( عیابة ) عیابة. [ ع َی ْ یا ب َ ]( ع ص ) بمعنی عَیّاب است. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). رجوع به عَیّاب شود : اًن هشام بن الکلبی کان یأکل الناس أکلاً و کان علاّمة نسّابة راویة للمثالب عیابة. ( جاحظ از یادداشت مرحوم دهخدا ).
عیابه
لغت نامه دهخدا
عیابة. [ ع َی ْ یا ب َ ](ع ص ) بمعنی عَیّاب است . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). رجوع به عَیّاب شود : اًن هشام بن الکلبی کان یأکل الناس أکلاً و کان علاّمة نسّابة راویة للمثالب عیابة. (جاحظ از یادداشت مرحوم دهخدا).
کلمات دیگر: