<p><span class=""hl"">عکوک .</span> [ ع َ ک َوْ وَ ] (اِخ ) علی بن جبلةبن مسلم ، از شیعیان خراسان در قرن دوم هجری . رجوع به علی عکوک شود.<br></p>

عکوک . [ ع َ ک َوْ وَ ] (اِخ ) علی بن جبلةبن مسلم ، از شیعیان خراسان در قرن دوم هجری . رجوع به علی عکوک شود.

لغت نامه دهخدا

<p><span class=""hl"">عکوک .</span> [ ع َ ک َوْ وَ ] (ع ص ) مرد کوتاه بالا و گرداندام استوارخلقت و تن دار. || جای درشت و آسان . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).<br></p>

عکوک . [ ع َ ک َوْ وَ ] (ع ص ) مرد کوتاه بالا و گرداندام استوارخلقت و تن دار. || جای درشت و آسان . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).

<div class="boxBd">عکوک. [ ع َ ک َوْ وَ ] ( ع ص ) مرد کوتاه بالا و گرداندام استوارخلقت و تن دار. || جای درشت و آسان. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).<br><hr>عکوک. [ ع َ ک َوْ وَ ] ( اِخ ) علی بن جبلةبن مسلم ، از شیعیان خراسان در قرن دوم هجری. رجوع به علی عکوک شود.</div>

عکوک. [ ع َ ک َوْ وَ ] ( ع ص ) مرد کوتاه بالا و گرداندام استوارخلقت و تن دار. || جای درشت و آسان. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). عکوک. [ ع َ ک َوْ وَ ] ( اِخ ) علی بن جبلةبن مسلم ، از شیعیان خراسان در قرن دوم هجری. رجوع به علی عکوک شود.

<div class="boxBd">علی بن جبله بن مسلم از شیعیان خراسان در قرن دوم هجری</div>

علی بن جبله بن مسلم از شیعیان خراسان در قرن دوم هجری

عکوک

فرهنگ فارسی

لغت نامه دهخدا