کلمه جو
صفحه اصلی

شیرتپه

لغت نامه دهخدا

شیرتپه. [ ت َپ ْ پ ِ ] ( اِخ ) دهی است از بخش سرخس شهرستان مشهد. سکنه آن 1700 تن. آب آن از قنات. صنایع دستی آنجا جوال بافی. ( از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 9 ).

دانشنامه عمومی

شیرتپه، از روستاهای بخش مرکزی شهرستان سرخس است و در ۴۷ کیلومتری جنوب شهر سرخس و حاشیه غرب رودخانه تجن واقع است و ارتفاع آن از سطح دریا ۳۹۰ متر و آب و هوای آن معتدل و خشک کوهستانی است. بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۶۲۴ خانوار و ۲۸۰۵ نفراست.
کتاب گیتاشناسی ایران جلد سوم- عباس جعفری – چاپ ۱۳۸۴
سایت ریسمون
در نزدیکی شیرتپه تپه های خاک عظیم باستانی وجود دارد که دلالت بر وجود آبادی قدیمی دارد.
یاقوت در کتاب معجم البلدان، از این روستا به نام شیرز یاد می کند.«از دهات سرخس و شبیه شهر است و بین آن و سرخس دو روز راه با شتر در مسیر هرات می باشد و در شیرز بازاری است و مردمی بسیار و مسجد بزرگی در آن و آب آشامیدنی از آب گوارای چاهاست.»
در گزارش سرخس سال ۱۳۱۱ هجری قمری در باره شیرتپه چنین آمده است:«سه فرسخ از پل خاتون به طرف سرخس، موضع شیرتپه است. ۲۰۰ خانوار بربری در این محل ساکن و مشغول زراعت هستند. معلوم می شود در جلگه شیرتپه بلوکی بوده مشتمل بر چند آبادی... پارچه های آسیاب فلزی و ظروف چینی و آجرهای بسیار بزرگ در خرابه های محل، به مقدارزیاد یافت می شود.»

شیر تپه مربوط به صدر اسلام تا دوره افشار است و در شهرستان سرخس، روستای شیر تپه واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۳ فروردین ۱۳۴۶ با شمارهٔ ثبت ۶۵۶ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
فهرست آثار ملی ایران
سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری


کلمات دیگر: