سودا داشتن

اندیشه و خیال کسی یا چیزی را داشتن راست آمدن سودا

سودا داشتن. [ س َ / سُو ت َ ] ( مص مرکب ) اندیشه و خیال کسی یاچیزی را داشتن. خواستار و خواهان بودن :
هرکه سودای تو دارد چه غم از سود و زیانش
نگران تو چه اندیشه ز بیم دگرانش.جانم از پختن سودای وصال تو بسوخت
تو من خام طمع بین که چه سودا دارم.طالب وصل تو چون مفلس و اندیشه گنج
حاصل آن است که سودای محالی دارد. || ارتباط و سروکار و معامله داشتن :
نه کنون ربط به آن زلف چلیپا دارم
من به این سلسله عمری است که سودا دارم .|| راست آمدن سودا. ( آنندراج ).