دناء. [ دَن ْ نا ] (ع ص ) مؤنث ادن ّ. به معنی زن گوژپشت و اسب کوتاه دستها. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). رجوع به ادن شود.
دناء
لغت نامه دهخدا
دناء. [ دِ ] (ع اِ) ج ِ دنی ٔ. (منتهی الارب ). رجوع به دنی ٔ و دنی شود.
( دنآء ) دنآء. [ دُ ن َ ] ( ع ص ) ج ِ دنی ٔ. ( اقرب الموارد ) ( ناظم الاطباء ). رجوع به دنی و دنی شود.
دناء. [ دِ ] ( ع اِ ) ج ِ دنی ٔ. ( منتهی الارب ). رجوع به دنی و دنی شود.
دناء. [ دَن ْ نا ] ( ع ص ) مؤنث ادن . به معنی زن گوژپشت و اسب کوتاه دستها. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). رجوع به ادن شود.
دناء. [ دَ ن َءْ ] ( ع مص ) گوژپشت گردیدن. ( از اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).
دناء. [ دِ ] ( ع اِ ) ج ِ دنی ٔ. ( منتهی الارب ). رجوع به دنی و دنی شود.
دناء. [ دَن ْ نا ] ( ع ص ) مؤنث ادن . به معنی زن گوژپشت و اسب کوتاه دستها. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). رجوع به ادن شود.
دناء. [ دَ ن َءْ ] ( ع مص ) گوژپشت گردیدن. ( از اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).
دناء. [ دَ ن َءْ ] (ع مص ) گوژپشت گردیدن . (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).
کلمات دیگر: