بچه مرغی که پرهای نو بر آورد و آن پرها بعینه مثل سوزن و خار باشد و انرا سیخ پر نیز گویند
سوزن بال
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
سوزن بال. [ زَ ] ( اِ مرکب ) بچه مرغی که پرهای نوبرآورد و آن پرها بعینه مثل سوزن و خار باشد و آنراسیخ پر نیز گویند. ( آنندراج ) ( از غیاث ) :
به مرغانی که سوزن بال دیده
که جز اشک شرر دانه نچیده.
به مرغانی که سوزن بال دیده
که جز اشک شرر دانه نچیده.
حکیم زلالی ( از آنندراج ).
کلمات دیگر: