کلمه جو
صفحه اصلی

عکاء

لغت نامه دهخدا

عکاء. [ ع َ ک ْ کا] ( اِخ ) شهری است. ( منتهی الارب ). رجوع به عکا شود.

عکاء. [ ع ِ ] ( ع اِ ) ج ِ عُکوَة. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). و رجوع به عکوة شود.

عکاء. [ ع َ ک ْ کا] (اِخ ) شهری است . (منتهی الارب ). رجوع به عکا شود.


عکاء. [ ع ِ ] (ع اِ) ج ِ عُکوَة. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). و رجوع به عکوة شود.



کلمات دیگر: