( اسطمة ) اسطمة. [ اُ طُم ْ م َ ] ( ع اِ ) اصطمة. میان چیزی : اسطمةالقوم ؛ میانه قوم ، و اشرف و بهتر ایشان. || فراهم آمدنگاه مردمان و معتمدعلیه ایشان. ( منتهی الارب ). || میانه دریا. اسطم.
اسطمه
لغت نامه دهخدا
اسطمة. [ اُ طُم ْ م َ ] (ع اِ) اصطمة. میان چیزی : اسطمةالقوم ؛ میانه ٔ قوم ، و اشرف و بهتر ایشان . || فراهم آمدنگاه مردمان و معتمدعلیه ایشان . (منتهی الارب ). || میانه ٔ دریا. اسطم .
کلمات دیگر: