بخشند. بوس
بوسه بخش
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
بوسه بخش.[ س َ / س ِ ب َ ] ( نف مرکب ) بخشنده بوس :
چووقت باده بود باده گیر و باده گسار
چو وقت بوسه بود بوسه بخش و بوسه ستان.
چووقت باده بود باده گیر و باده گسار
چو وقت بوسه بود بوسه بخش و بوسه ستان.
فرخی.
کلمات دیگر: