گردند. در بوستان . که تماشای باغ و بوستان کند .
بوستان گرد
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
بوستان گرد. [ گ َ ] ( نف مرکب ) گردنده در بوستان. ( آنندراج ). که تماشای باغ و بوستان کند :
ایاغی به این بوستان گرد ده
گل سرخ بستان ، می زرد ده.
ایاغی به این بوستان گرد ده
گل سرخ بستان ، می زرد ده.
ملاطغرا ( از آنندراج ).
کلمات دیگر: