کلمه جو
صفحه اصلی

اسفجین

لغت نامه دهخدا

اسفجین . [ اِ ف َ ] (اِخ ) دهی جزء دهستان حومه ٔ بخش مرکزی شهرستان زنجان ، 2000 گزی باختر زنجان ، 3000 گزی راه زنجان - تبریز. دامنه ، معتدل ، سکنه 528 تن . آب آن از چشمه ، قنات . محصولات آن غلات ، انگور، پنبه ، مختصر برنج . شغل اهالی زراعت ، مکاری و چوبداری . راه آن مالرو و در غیر بارندگی اتومبیل رو است . (فرهنگ جغرافیائی ایران ج 2 ص 13).


اسفجین . [ اِ ف َ ] (اِخ ) قریه ای بهمدان از روستای ونجر، و بدانجا مناره ای است ذات الحوافر که خبر آن در حرف حاء بیاید. (معجم البلدان ).


اسفجین. [ اِ ف َ ] ( اِخ ) قریه ای بهمدان از روستای ونجر، و بدانجا مناره ای است ذات الحوافر که خبر آن در حرف حاء بیاید. ( معجم البلدان ).

اسفجین. [ اِ ف َ ] ( اِخ ) دهی جزء دهستان حومه بخش مرکزی شهرستان زنجان ، 2000 گزی باختر زنجان ، 3000 گزی راه زنجان - تبریز. دامنه ، معتدل ، سکنه 528 تن. آب آن از چشمه ، قنات. محصولات آن غلات ، انگور، پنبه ، مختصر برنج. شغل اهالی زراعت ، مکاری و چوبداری. راه آن مالرو و در غیر بارندگی اتومبیل رو است. ( فرهنگ جغرافیائی ایران ج 2 ص 13 ).

دانشنامه عمومی

مختصات: ۳۶°۴۴′۵۲″شمالی ۴۸°۱۴′۵۶″شرقی / ۳۶٫۷۴۷۹۱°شمالی ۴۸٫۲۴۸۸۳°شرقی / 36.74791; 48.24883
اسفجین، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان زنجان در استان زنجان ایران است.
این روستا در دهستان زنجانرودبالا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۳۵ نفر (۲۰۱خانوار) بوده است.


کلمات دیگر: