ارتکازی

ارتکاز اصطلاح فقهی به معنای آنچه جماعتی، ناگفته بر آن توافق دارند
ارتکازی: توافقی، عرفی
مثلا در معامله، شروط ارتکازی آن شروطی است که دو طرف، بی آن که به زبان آورند، بر آن توافق دارد؛ مانند سالم بودن جنس مورد معامله

شروط ارتکاذی در عقد
یعنی شروط تبانی در عقد
فرضا اگر یک دختر با یک پسر ازدواج میکند یکی از شروط ارتکاذی ( تبانی ) وجود بکارت دختر هست اگرچه چنین شرطی در عقد مطرح نمیشود ولی تبانی و طرز فکر طرفین بر این باور است

ارتکازی
یعنی شروط بنای در عقد بدون اینکه در معامله مکتوب شود اصل بر این است وجود داشته و قید شده است
مانند انجام کار و دریافت دستمزد و عدم قصد تبرع

ارتکاز از ریشه رَکَزَ و به معنای تکیه و استناد و ابتناء و اساس بکار برده شده است و واژه مرکز نیز مشتق از رکز است چون نقطه ثقل و تکیه است.

توافقی