دیهشک

دیهشک از دو کلمه ده و اشک تشکیل شده است و یعنی ده منسوب به اشکانیان است. در خراسان بزرگ چهار آبادی به نام دیهشک وجود دارد:
روستای دیهشک در دشت بیاض و خضری
روستای دیهشک در شهرستان سبزوار
روستای دیهشک در مجاورت توس
منطقه دیهشک در شهر طبس
انتساب این آبادی ها به حکومت اشکانیان قدمت تاریخی و فرهنگی این مناطق را می رساند. قنات دیهشک مشهور است و قدمت زیادی دارد.
روستای دیهشک از سال ۱۳۷۴ به شهر طبس الحاق گردید و هم اکنون به صورت یک منطقه روستا-شهری است. دیهشک باداشتن دو قنات آباد بوده و دارای نخلستان های سر سبز و مزارع سبزی و غلات است. جمعیت این منطقه حدود ۵۰۰۰ نفر بوده و از غنای فرهنگی و علمی خاصی برخوردار است. بزرگانی همچون میرزا محمد علی منش باشی و شیخ نصرالدین و میرزا آقا میرصادقی از مشهورترین افرادی هستند که از این منطقه منشا خدمات زیادی شده اند.
میرزا محمد علی منشی باشی شاعر و ادیب توانای عهد مظفری به عنوان منشی مخصوص عمادالمک حاکم مقتدر طبس بود وی دارای چهار کتاب به نام های طرب - شلغم شوروا و شغالنامه و دیوان اشعار است که برگیرنده وقایع تاریخی طبس در زمان عمادالمک و سروده های بدیع و غزلیات و مثنویات در زمینه های مذهبی و اجتماعی می باشند.