دینگ

دینَگ همسر یزدگرد دوم شاهنشاه ساسانی و مادر هرمز سوم ، پیروز سوم و بلاش یکم (سلطنت: ۴۵۷-۴۵۹ میلادی) پادشاه ایران از دودمان ساسانیان بود.ملکه دینگ زنی بسیار قدرتمند بود و به هنگام پادشاهی کوتاه هرمز تا هنگام مرگ فرمانروای پایتخت بود و در عمل حکمران ساسانی بود.یزدگرد دوم در سنوات آخر سلطنتش به سختی گرفتار جنگ کیداریان بود و در سال ۴۴۷ میلادی به مرگ طبیعی فوت شد. پسر ارشدش هرمز سوم که با لقب پادشاهی در سگستان حکومت داشت، به تخت نشست اما برادر کوچک او پیروز ادعای سلطنت داشت و با سپاهی که از نواحی شرقی آورده بود به هرمز که در ری اقامت داشت حمله برد.
در مدت جنگ این دو شاهزاده مادرشان دینگ در تیسفون سلطنت می کرد اکنون مهری موجوداست که صورت این ملکه با اسم و لقبش بانبشنان بانیش (ملکهٔ ملکه ها) به حروف پهلوی در آن کنده شده است. این بانو تاجی بر سر دارد که برفراز آن گیسوانش بشکل گویی با نوار کوچکی بسته شده است. گوشواره ای که دارای سه مروارید است در گوش و گلوبند مرواریدی در گردنش دیده می شود و گیسوان مجعدش به چندین رشته بافته و فروافتاده است.
کریستین سن، آرتور. ایران در زمان ساسانیان، ترجمهٔ رشید یاسمی. چاپ پنجم. تهران: انتشارات امیرکبیر ۱۳۶۷