جان کوئنتین هیدوک (۱۹ ژوئیه ۱۹۲۹ – ۳ ژوئیه ۲۰۰۰) معمار، هنرمند و استاد دانشگاه آمریکایی چکتبار بود که بیشتر عمر خود را در شهر نیویورک ایالات متحده گذراند. هیدوک به علایق عمیق به مسائل اساسی شکل، سازماندهی، بازنمایی و رابطه متقابل مشهور است.
خانه برای یک نوازنده (۱۹۸۳)
خانه خودکشی و خانه مادر خودکشی (پراگ، یادمان نصب شده ۲۰۱۶)
برج و بال های کرویتسبرگ (برلین، آلمان، ۱۹۸۸)
مسکن تگل (برلین، ۱۹۸۸)
خانه چهاربخشی / خانه برای دو برادر (تگل برلین، ۱۹۸۸)
خانهٔ دروازه (برلین، ۱۹۹۱) برای IBA 87
ماسک مدوسا (بوئنوس آیرس، ۱۹۹۸)
خانه دیوار دوم (خرونینگن، ۲۰۰۱)
هیدوک در دانشکده هنر و معماری کوپر یونیون، دانشگاه سینسیناتی و مدرسه عالی طراحی دانشگاه هاروارد تحصیل کرد. او در چندین دفتر در نیویورک از جمله دفتر آی ام پی و همکاران و دفتر ای ام کینی و همکاران کار کرد. او در سال ۱۹۶۵ دفتر خود را در شهر نیویورک تأسیس کرد.
هیدوک از ۱۹۶۴ تا ۲۰۰۰ استاد دانشکده معماری در کوپر یونیون برای پیشرفت علم و هنر و رئیس دانشکده معماری از سال ۱۹۷۵ تا ۲۰۰۰ بود. ورود او از جمله با همکاری بسیاری از اساتید تأثیرگذار (از جمله ریموند آبراهام، ریکاردو اسکوفیدیو، پیتر آیزنمن، چارلز گواتمی، دایانا اگرست، دین لوئیس، الیزابت دیلر، دیوید شپیرو، دان وال و بسیاری دیگر) کار حرفه ای و تفکر انتقادی معماری را به گونه ای تغییر داد که ممکن است با تغییر مؤسسه آرمور به مؤسسه فناوری ایلینوی (توسط لودویگ میس فن درروئه) مقایسه شود.
کارهای اولیه و برنامه درسی او از مجموعه ای از تمریناتِ کاوش مکعب ها، شبکه ها و فریم ها از راه بررسی شبکه های مربعیِ قرار داده شده در ظروفِ موربِ در برابر دیوار منحنی اتفاقی به سمت یک سری آزمایش با سطوح تخت و توده های منحنی در ترکیب ها و رنگ های مختلف رسید. برای کمک به تحقیقاتش یک کمک هزینه از بنیاد گراهام در سال ۱۹۶۷ به او اهدا شد. در نهایت، تمرینات مدرنیستی فضاسازی «افراطی» جان هیدوک، که به شدت تحت تأثیر فرانک لوید رایت و لودویگ میس فن درروئه بود از علایقش به نفع «شکل / اشیاء» دست آزاد تأثیر اسطوره شناسی و معنویت که به وضوح ماهیت شعر او را بیان می کرد دست کشید. رابطه بین شکل / اشیاء هیدوک و محیط اطراف شان موضوعی بحث برانگیز است، که پرسش هایی مشابه آن ها که در مورد خانه های اولیه پیتر آیزنمن مطرح شده را برمی انگیزد.
خانه برای یک نوازنده (۱۹۸۳)
خانه خودکشی و خانه مادر خودکشی (پراگ، یادمان نصب شده ۲۰۱۶)
برج و بال های کرویتسبرگ (برلین، آلمان، ۱۹۸۸)
مسکن تگل (برلین، ۱۹۸۸)
خانه چهاربخشی / خانه برای دو برادر (تگل برلین، ۱۹۸۸)
خانهٔ دروازه (برلین، ۱۹۹۱) برای IBA 87
ماسک مدوسا (بوئنوس آیرس، ۱۹۹۸)
خانه دیوار دوم (خرونینگن، ۲۰۰۱)
هیدوک در دانشکده هنر و معماری کوپر یونیون، دانشگاه سینسیناتی و مدرسه عالی طراحی دانشگاه هاروارد تحصیل کرد. او در چندین دفتر در نیویورک از جمله دفتر آی ام پی و همکاران و دفتر ای ام کینی و همکاران کار کرد. او در سال ۱۹۶۵ دفتر خود را در شهر نیویورک تأسیس کرد.
هیدوک از ۱۹۶۴ تا ۲۰۰۰ استاد دانشکده معماری در کوپر یونیون برای پیشرفت علم و هنر و رئیس دانشکده معماری از سال ۱۹۷۵ تا ۲۰۰۰ بود. ورود او از جمله با همکاری بسیاری از اساتید تأثیرگذار (از جمله ریموند آبراهام، ریکاردو اسکوفیدیو، پیتر آیزنمن، چارلز گواتمی، دایانا اگرست، دین لوئیس، الیزابت دیلر، دیوید شپیرو، دان وال و بسیاری دیگر) کار حرفه ای و تفکر انتقادی معماری را به گونه ای تغییر داد که ممکن است با تغییر مؤسسه آرمور به مؤسسه فناوری ایلینوی (توسط لودویگ میس فن درروئه) مقایسه شود.
کارهای اولیه و برنامه درسی او از مجموعه ای از تمریناتِ کاوش مکعب ها، شبکه ها و فریم ها از راه بررسی شبکه های مربعیِ قرار داده شده در ظروفِ موربِ در برابر دیوار منحنی اتفاقی به سمت یک سری آزمایش با سطوح تخت و توده های منحنی در ترکیب ها و رنگ های مختلف رسید. برای کمک به تحقیقاتش یک کمک هزینه از بنیاد گراهام در سال ۱۹۶۷ به او اهدا شد. در نهایت، تمرینات مدرنیستی فضاسازی «افراطی» جان هیدوک، که به شدت تحت تأثیر فرانک لوید رایت و لودویگ میس فن درروئه بود از علایقش به نفع «شکل / اشیاء» دست آزاد تأثیر اسطوره شناسی و معنویت که به وضوح ماهیت شعر او را بیان می کرد دست کشید. رابطه بین شکل / اشیاء هیدوک و محیط اطراف شان موضوعی بحث برانگیز است، که پرسش هایی مشابه آن ها که در مورد خانه های اولیه پیتر آیزنمن مطرح شده را برمی انگیزد.
wiki: جان هیدوک