اهب من تیس نیک تیز شده تر به گشنی از تکه یعنی از بز .
اهب
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
اهب.[ اُ هََ ] ( ع اِ ) ج ِ اُهبَة به معنی ساز و ساختگی کار. ( آنندراج ) ( منتهی الارب ). و رجوع به اهبه شود.
اهب.[ اُ هَُ ] ( ع اِ ) اِهَب. اُهبةَ. ج ِ اهاب پوست یا پوست ناپیراسته. ( منتهی الارب ). و رجوع به اهاب شود.
اهب. [ اَ هََ / اُ هَُ ]( ع اِ ) ج ِ اِهاب به معنی پوست ناپیراسته. ( از آنندراج ). ج ِ اهاب. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به اهاب شود.
اهب. [ اَ هََ ب ب ] ( ع ن تف ) اَهب من تیس ؛ نیک تیزشده تربه گشنی از تکه یعنی از بز. ( یادداشت بخط مؤلف ).
اهب.[ اُ هَُ ] ( ع اِ ) اِهَب. اُهبةَ. ج ِ اهاب پوست یا پوست ناپیراسته. ( منتهی الارب ). و رجوع به اهاب شود.
اهب. [ اَ هََ / اُ هَُ ]( ع اِ ) ج ِ اِهاب به معنی پوست ناپیراسته. ( از آنندراج ). ج ِ اهاب. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به اهاب شود.
اهب. [ اَ هََ ب ب ] ( ع ن تف ) اَهب من تیس ؛ نیک تیزشده تربه گشنی از تکه یعنی از بز. ( یادداشت بخط مؤلف ).
اهب . [ اَ هََ / اُ هَُ ](ع اِ) ج ِ اِهاب به معنی پوست ناپیراسته . (از آنندراج ). ج ِ اهاب . (ناظم الاطباء). و رجوع به اهاب شود.
اهب . [ اَ هََ ب ب ] (ع ن تف ) اَهب من تیس ؛ نیک تیزشده تربه گشنی از تکه یعنی از بز. (یادداشت بخط مؤلف ).
اهب .[ اُ هََ ] (ع اِ) ج ِ اُهبَة به معنی ساز و ساختگی کار. (آنندراج ) (منتهی الارب ). و رجوع به اهبه شود.
اهب .[ اُ هَُ ] (ع اِ) اِهَب . اُهبةَ. ج ِ اهاب پوست یا پوست ناپیراسته . (منتهی الارب ). و رجوع به اهاب شود.
کلمات دیگر: