دارنده بوی عود دارای بوی خوش چون بوی عود
عود بو
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
عودبو. ( ص مرکب ) دارنده بوی عود. دارای بوی خوش چون بوی عود. رجوع به عود شود :
عودبویی بر اوست عودی پوش
صندل آمیز و صندلی بر و دوش.
عودبویی بر اوست عودی پوش
صندل آمیز و صندلی بر و دوش.
نظامی.
کلمات دیگر: