مونث عهید گویند قریه عهیده یعنی قریه قدیمی که زمان طولانی بر آن گذشته است
عهیده
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
( عهیدة ) عهیدة. [ ع َ دَ ] ( ع ص ) مؤنث عهید. گویند: قریة عهیدة؛ یعنی قریه قدیمی که زمان طولانی بر آن گذشته است. ( از منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). و رجوع به عهید شود.
عهیدة. [ ع َ دَ ] (ع ص ) مؤنث عهید. گویند: قریة عهیدة؛ یعنی قریه ٔ قدیمی که زمان طولانی بر آن گذشته است . (از منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). و رجوع به عهید شود.
کلمات دیگر: