شماره های افزاره انسی

شماره های افزاره انسی (به انگلیسی: ANSI Device Numbers) دستگاه شماره هایی است که مشخصات یک دستگاه حفاظتی (مانند رله یا مدارشکن قدرت) را مشخص می کند. این دستگاه ها از سیستم قدرت یا عناصر آن به هنگام وقوع یک خطای ناخواسته مانند اتصال کوتاه جلوگیری می کنند. شماره های دستگاه برای معرفی عملکرد دستگاه استفاده می شوند. از جمله نسخه های استاندارد شمارهٔ دستگاه ANSI/IEEE C37.2-2008 است که از سال ۱۹۲۸ اولین نسخهٔ آن به ثبت رسید. IEC 617-, IEEE C37.2-1991 و IEEE C37.2-1979 از جمله نسخه های قدیمی تر هستند.
۱۵۰ - نشانگر اتصال به زمین
AFD – ردیاب برق زدن قوس
CLK – منبع زمان یا ساعت
DDR – ضبط اختلال پویا
DFR – ضبط خطا دیجیتال
ENV – داده محیطی
HIZ – آشکارساز خطای امپدانس بالا
HMI – رابط ماشین و بشر
HST – مورخ
LGC – منطق طرح
MET – پستهای اندازه گیری
PDC – فازور داده متمرکز
PMU – واحد اندازه گیری فازور
PQM – واپادگر (دستگاه کنترل) کیفیت توان
RIO – دستگاه ورودی/خروجی از راه دور
RTU – واحد ترمینال از راه دور/متمرکزکنندهٔ داده
SER – ضبط توالی اتفاقات
TCM – واپادگر (دستگاه کنترل) تریپ (قطع) مدار
SOTF – سوئیچ بر روی خطا
یک پسوند حرف یا عدد بعضاً در کنار شماره دستگاه استفاده می شود. به عنوان مثال حرف N وقتی دستگاه به سیم زمین متصل شده باشد به کار می رود. هرگاه چند نمونه از یک تجهیز داشته باشیم از پسوند عدد استفاده می شود:52X-1, 52X-2 and 52X-۳.
پسوند N معمولاً در دستگاه هایی که به نوترال ثانویهٔ ترانس چریان یا ثانویه ترانس جریانی که سیم پیچ اولیهٔ آن در نوترال یک ماشین یا ترانس قدرت است متصل اند نسبت به G ترجیح داده می شود مگر در مورد رلهء خط انتقال که پسوند G بیشتر برای رله های خطای زمین به کار برده می شود.
به دو دسته تقسیم می شود: