آشنای اول نام تجاری شرکت ارتباطات ثابت ایران است که زیر مجموعه شرکت مخابرات ایران می باشد. شرکت مخابرات ایران که بیش ۹۸ درصد شماره های تلفن ثابت ایران را در اختیار دارد، در سال های اخیر نام تجاری آشنای اول را برای خود برگزید. هرچند که نام تجاری آشنای اول در میان مردم چندان شهرتی پیدا نکرد و مردم این شرکت را با نام خودش یعنی مخابرات ایران می شناسند.
برای شماره گیری یک شماره از خط ثابت به خط ثابت دیگری در همان استان، تنها شماره محلی هشت رقمی مقصد موردنیاز است.
برای شماره گیری یک شماره از خط ثابت به خط ثابت دیگری در استان دیگر، یک ۰ به همراه کد دو رقمی استان مقصد و شماره محلی هشت رقمی مقصد موردنیاز است.
برای شماره گیری یک شماره از خط ثابت به تلفن همراه، یک ۰ به همراه کد سه رقمی اپراتور تلفن همراه و شماره مقصد موردنیاز است.
برای شماره گیری یک شماره از تلفن همراه به خط ثابت، یک ۰ به همراه کد دو رقمی استان مقصد و شماره محلی هشت رقمی مقصد موردنیاز است.
برای شماره گیری یک شماره از تلفن همراه به تلفن همراه دیگری، یک ۰ به همراه کد سه رقمی اپراتور تلفن همراه و شماره مقصد موردنیاز است.
طرح همکد سازی خطوط تلفن ثابت ایران، با همکدسازی خطوط استان تهران در آذرماه ۱۳۹۰ آغاز شد و پس از سه سال، با همکدسازی همه استان ها به پایان رسید. آخرین استانی که همکدی در آن اجرا شد، استان ایلام بود که همکد سازی آن در تاریخ ۱۳ آذر ۱۳۹۳ به انجام رسید. در واقع پس از اجرای این طرح، به جای اینکه هر شهرستان دارای یک پیش شماره تلفن راه دور باشد، هر استان دارای یک پیش شماره تلفن راه دور است و برای شماره گیری تلفن ثابت یک شهرستان به شهرستان دیگری در همان استان، نیازی به گرفتن پیش شماره نمی باشد. در حال حاضر تماسهای بین شهری در تلفن ثابت ایران معنا ندارد و تماسها یا درون استانی یا برون استانی هستند.
پس از اجرای طرح همکدسازی برای همه شهرستان های درون یک استان، کد ثابت اختصاص داده شده است. رقم های اول سمت چپ یک شماره تلفن، نشان دهنده شهرستان مربوط می باشد. برای نمونه، در خراسان رضوی، اگر سه رقم اول یک شماره تلفن ۳۴۶ باشد، آن شماره مربوط به شهرستان فریمان است.
پیش شماره شهرستان های خراسان رضوی (به جز مشهد)، با یک کد سه رقمی در ابتدای شماره، تعیین می شود.
برای شماره گیری یک شماره از خط ثابت به خط ثابت دیگری در همان استان، تنها شماره محلی هشت رقمی مقصد موردنیاز است.
برای شماره گیری یک شماره از خط ثابت به خط ثابت دیگری در استان دیگر، یک ۰ به همراه کد دو رقمی استان مقصد و شماره محلی هشت رقمی مقصد موردنیاز است.
برای شماره گیری یک شماره از خط ثابت به تلفن همراه، یک ۰ به همراه کد سه رقمی اپراتور تلفن همراه و شماره مقصد موردنیاز است.
برای شماره گیری یک شماره از تلفن همراه به خط ثابت، یک ۰ به همراه کد دو رقمی استان مقصد و شماره محلی هشت رقمی مقصد موردنیاز است.
برای شماره گیری یک شماره از تلفن همراه به تلفن همراه دیگری، یک ۰ به همراه کد سه رقمی اپراتور تلفن همراه و شماره مقصد موردنیاز است.
طرح همکد سازی خطوط تلفن ثابت ایران، با همکدسازی خطوط استان تهران در آذرماه ۱۳۹۰ آغاز شد و پس از سه سال، با همکدسازی همه استان ها به پایان رسید. آخرین استانی که همکدی در آن اجرا شد، استان ایلام بود که همکد سازی آن در تاریخ ۱۳ آذر ۱۳۹۳ به انجام رسید. در واقع پس از اجرای این طرح، به جای اینکه هر شهرستان دارای یک پیش شماره تلفن راه دور باشد، هر استان دارای یک پیش شماره تلفن راه دور است و برای شماره گیری تلفن ثابت یک شهرستان به شهرستان دیگری در همان استان، نیازی به گرفتن پیش شماره نمی باشد. در حال حاضر تماسهای بین شهری در تلفن ثابت ایران معنا ندارد و تماسها یا درون استانی یا برون استانی هستند.
پس از اجرای طرح همکدسازی برای همه شهرستان های درون یک استان، کد ثابت اختصاص داده شده است. رقم های اول سمت چپ یک شماره تلفن، نشان دهنده شهرستان مربوط می باشد. برای نمونه، در خراسان رضوی، اگر سه رقم اول یک شماره تلفن ۳۴۶ باشد، آن شماره مربوط به شهرستان فریمان است.
پیش شماره شهرستان های خراسان رضوی (به جز مشهد)، با یک کد سه رقمی در ابتدای شماره، تعیین می شود.
wiki: شماره های تلفن در ایران