پروفسور رحیم مسلمانیان قبادیانی ادیب و محقق برجستهٔ ادبیات معاصر فارسی اهل کشور تاجیکستان بود. وی در پی جنگ داخلی تاجیکستان، در سال ۱۹۹۴ به ایران مهاجرت کرد و تا سال ۲۰۰۸ در آن جا به سر برد تا اینکه فرزندانش او را به دوشنبه (تاجیکستان) بازگرداندند. رحیم مسلمانیان به مدت یازده سال از بیماری آلزایمر رنج می برد، سرانجام ۳ ژوییه سال ۲۰۱۶ در شهر دوشنبه درگذشت.
استاد بزرگ سخن بدیعی (۱۹۶۷)؛
سیر در بوستان حکمت (۱۹۷۰)؛
سجع وسیر تاریخی آن در نثر تاجیک (۱۹۷۰)؛
تصویر، صنعت و مهارت (۱۹۷۰)؛
دو نشان شعر برتر (۱۹۷۱)؛
اندیشه های اطراف شعر (۱۹۷۳)؛
طلب زمان و روابط ادبی (۱۹۷۳)؛
مشعل دوران (۱۹۷۵)؛
زمان و سخن (۱۹۷۶)؛
اسرار سخن (۱۹۸۰)؛
حیاتی اجتماعی و تصویری شاعرانه (۷۳-۱۹۶۹)؛
خواجه حافط و تیمور لنگ (۱۹۷۱)؛
یادگاری مفید و جامع (۱۹۷۲)؛
مفهوم "قصیده" در سرچشمه های نطری عصرهای ۱۱ و ۱۴" (۱۹۷۹)؛
پایتخت شعر به ولادیمیر ایلیچ اولیانوف (۱۹۸۰)؛
سخن از مهارت (۱۹۸۱)؛
قافیه: پیدایش و ارزش (۱۹۸۲)؛
شاعر وآور (۱۹۸۳)؛
فروغ عشق جان پرور (۱۹۸۴)؛
رحیم مسلمانیان قبادیانی در ۲۷ ژانویهً سال ۱۹۳۶ در قبادیان و از خانواده ای کشاورز به دنیا آمد و دوران کودکی خود را در همین شهر گذراند. پس از اتمام دبیرستان «رودکی» در قبادیان برای ادامهً تحصیل به شهر دوشنبه، پایتخت تاجیکستان رفت. از سال ۱۹۵۷ تا ۱۹۶۲ در دانشگاه ملی تاجیکستان تحصیل کرده و به پیشنهاد رئیس دانشگاه مشغول به تدریس شد. سال های ۱۹۳۶-۱۹۶۶ دورهً دکترا و سال های ۱۹۷۷-۱۹۷۹ دورهً فوق دکترای خود را پشت سر گذاشت. در ۱۹۶۷ از پایان نامهً دکترای خود در موضوع «سجع و سیر تاریخی آن در نثر فارسی و تاجیکی» و در ۱۹۸۰ از فوق دکترا در موضوع «عطاالله محمود نیشابوری و مسایل شعرشناسی کلاسیکی فارسی و تاجیکی در سدههای ده تا پانزده» دفاع کرد، در ۱۹۷۳ عنوان دوتسینتی و در ۱۹۸۲ عنوان پروفسوری دریافت کرد. در سال ۱۹۸۰ به عنوان مدیر کرسی «نظرهً ادبیات » برگزیده شد و دوازده سال مدیریت دانشگاه را بر عهده داشت و در آنجا تدریس می کرد.پس از فروپاشی شوروی مجبور به ترک وطن شد. در سال ۱۹۹۴ به ایران سفر کرده و به فعالیت فرهنگی خود در این کشور ادامه داد. در این فرصت چهارده ساله در ایران ۱۰۰۸ مقاله و ۳۴ کتاب از ایشان به چاپ و نشر رسیده است.
از رحیم مسلمانیان بیش از ۳۷ عدد کتاب، رساله و بیش از ۱۰۰۸ مقالهً علمی و نقد ادبی، سیاسی و اجتماعی باقی مانده است.
مقاله های چاپ شده در تاجیکستان:مقالهً "نخستین داستان های نویسندهً جوان" که در آن از داستان تعطیلات آرتیکاو سخن می رود، در سال ۱۹۶۰ چاپ شد. از تاًلیفات رحیم مسلمانیان می توان به مقاله های علمی،تحقیقاتی، آثار تعلیمی اشاره کرد.ایشان دربارهً مسائل مختلف تاریخ ادبیات و ادبیات شناسی تاجیک از قبیل افکار نطری و زیبایی شناسی عصر میانهً فارسی-تاجیکی، رابطه های ادبی، خلاقیت ادبی شوروی تاجیک، مسائل نظری ادبیات شناسی معاصر و علم بدیعی، تحلیل و تحقیق کردند.
استاد بزرگ سخن بدیعی (۱۹۶۷)؛
سیر در بوستان حکمت (۱۹۷۰)؛
سجع وسیر تاریخی آن در نثر تاجیک (۱۹۷۰)؛
تصویر، صنعت و مهارت (۱۹۷۰)؛
دو نشان شعر برتر (۱۹۷۱)؛
اندیشه های اطراف شعر (۱۹۷۳)؛
طلب زمان و روابط ادبی (۱۹۷۳)؛
مشعل دوران (۱۹۷۵)؛
زمان و سخن (۱۹۷۶)؛
اسرار سخن (۱۹۸۰)؛
حیاتی اجتماعی و تصویری شاعرانه (۷۳-۱۹۶۹)؛
خواجه حافط و تیمور لنگ (۱۹۷۱)؛
یادگاری مفید و جامع (۱۹۷۲)؛
مفهوم "قصیده" در سرچشمه های نطری عصرهای ۱۱ و ۱۴" (۱۹۷۹)؛
پایتخت شعر به ولادیمیر ایلیچ اولیانوف (۱۹۸۰)؛
سخن از مهارت (۱۹۸۱)؛
قافیه: پیدایش و ارزش (۱۹۸۲)؛
شاعر وآور (۱۹۸۳)؛
فروغ عشق جان پرور (۱۹۸۴)؛
رحیم مسلمانیان قبادیانی در ۲۷ ژانویهً سال ۱۹۳۶ در قبادیان و از خانواده ای کشاورز به دنیا آمد و دوران کودکی خود را در همین شهر گذراند. پس از اتمام دبیرستان «رودکی» در قبادیان برای ادامهً تحصیل به شهر دوشنبه، پایتخت تاجیکستان رفت. از سال ۱۹۵۷ تا ۱۹۶۲ در دانشگاه ملی تاجیکستان تحصیل کرده و به پیشنهاد رئیس دانشگاه مشغول به تدریس شد. سال های ۱۹۳۶-۱۹۶۶ دورهً دکترا و سال های ۱۹۷۷-۱۹۷۹ دورهً فوق دکترای خود را پشت سر گذاشت. در ۱۹۶۷ از پایان نامهً دکترای خود در موضوع «سجع و سیر تاریخی آن در نثر فارسی و تاجیکی» و در ۱۹۸۰ از فوق دکترا در موضوع «عطاالله محمود نیشابوری و مسایل شعرشناسی کلاسیکی فارسی و تاجیکی در سدههای ده تا پانزده» دفاع کرد، در ۱۹۷۳ عنوان دوتسینتی و در ۱۹۸۲ عنوان پروفسوری دریافت کرد. در سال ۱۹۸۰ به عنوان مدیر کرسی «نظرهً ادبیات » برگزیده شد و دوازده سال مدیریت دانشگاه را بر عهده داشت و در آنجا تدریس می کرد.پس از فروپاشی شوروی مجبور به ترک وطن شد. در سال ۱۹۹۴ به ایران سفر کرده و به فعالیت فرهنگی خود در این کشور ادامه داد. در این فرصت چهارده ساله در ایران ۱۰۰۸ مقاله و ۳۴ کتاب از ایشان به چاپ و نشر رسیده است.
از رحیم مسلمانیان بیش از ۳۷ عدد کتاب، رساله و بیش از ۱۰۰۸ مقالهً علمی و نقد ادبی، سیاسی و اجتماعی باقی مانده است.
مقاله های چاپ شده در تاجیکستان:مقالهً "نخستین داستان های نویسندهً جوان" که در آن از داستان تعطیلات آرتیکاو سخن می رود، در سال ۱۹۶۰ چاپ شد. از تاًلیفات رحیم مسلمانیان می توان به مقاله های علمی،تحقیقاتی، آثار تعلیمی اشاره کرد.ایشان دربارهً مسائل مختلف تاریخ ادبیات و ادبیات شناسی تاجیک از قبیل افکار نطری و زیبایی شناسی عصر میانهً فارسی-تاجیکی، رابطه های ادبی، خلاقیت ادبی شوروی تاجیک، مسائل نظری ادبیات شناسی معاصر و علم بدیعی، تحلیل و تحقیق کردند.
wiki: رحیم مسلمانیان