<div class="boxBd">عیب بردن. [ ع َ / ع ِ ب ُ دَ ] ( مص مرکب ) ظاهر کردن عیب. ( آنندراج ) ( غیاث اللغات ). آشکارا کردن بدی و ظاهر ساختن رسوایی و بدنامی کسی را. ( ناظم الاطباء ) : <br>پرده مردم دریدن عیب خود بنمودن است <br>عیب خود می پوشد از چشم خلائق عیب پوش.<div class="au">صائب ( دیوان چ امیری فیروزکوهی ص 625 ).</div></div>

عیب بردن. [ ع َ / ع ِ ب ُ دَ ] ( مص مرکب ) ظاهر کردن عیب. ( آنندراج ) ( غیاث اللغات ). آشکارا کردن بدی و ظاهر ساختن رسوایی و بدنامی کسی را. ( ناظم الاطباء ) : پرده مردم دریدن عیب خود بنمودن است عیب خود می پوشد از چشم خلائق عیب پوش. صائب ( دیوان چ امیری فیروزکوهی ص 625 ).

لغت نامه دهخدا

<div class="boxBd">ظاهر کردن عیب آشکارا کردن بدی و ظاهر ساختن رسوایی و بدنامی کسی را</div>

ظاهر کردن عیب آشکارا کردن بدی و ظاهر ساختن رسوایی و بدنامی کسی را

عیب بردن

فرهنگ فارسی

لغت نامه دهخدا