<p><span class=""hl"">کنوة.</span> [ ک ُ <span class=""hl"" dir=""ltr"">/</span> ک َ وَ ] (ع اِ) لفظی که بدان شخصی را خوانند. (از منتهی الارب ) (آنندراج ). کنیه . (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). رجوع به کنیه شود.<br></p>

کنوة. [ ک ُ / ک َ وَ ] (ع اِ) لفظی که بدان شخصی را خوانند. (از منتهی الارب ) (آنندراج ). کنیه . (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). رجوع به کنیه شود.

لغت نامه دهخدا

<div class="boxBd"><b>( کنوة )</b> کنوة. [ ک ُ / ک َ وَ ] ( ع اِ ) لفظی که بدان شخصی را خوانند. ( از منتهی الارب ) ( آنندراج ). کنیه. ( از اقرب الموارد ) ( ناظم الاطباء ). رجوع به کنیه شود.</div>

( کنوة ) کنوة. [ ک ُ / ک َ وَ ] ( ع اِ ) لفظی که بدان شخصی را خوانند. ( از منتهی الارب ) ( آنندراج ). کنیه. ( از اقرب الموارد ) ( ناظم الاطباء ). رجوع به کنیه شود.

کنوه

لغت نامه دهخدا