عیب سوزنده از بین برنده عیب سوزنده نقص و عیب
عیب سوز
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
عیب سوز. [ ع َ / ع ِ ] ( نف مرکب ) عیب سوزنده. ازبین برنده عیب. سوزنده نقص و عیب :
خامشی او سخن دلفروز
دوستی او هنر عیب سوز.
خامشی او سخن دلفروز
دوستی او هنر عیب سوز.
نظامی.
کلمات دیگر: