عیب جوینده

عیبجوی عیبجو که عیب مردمان جستجو کند تا آشکار سازد

عیب جوینده. [ ع َ / ع ِ ی َ دَ / دِ ] ( نف مرکب ) عیبجوی. عیبجو. که عیب مردمان جستجو کند تا آشکار سازد. رجوع به عیب جو و عیب جوی شود :
چنان زی که از رشک نَبْوی به درد
که عیب آورد عیب جوینده مرد.