خرم بودن عشرت داشتن
عیش داشتن
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
عیش داشتن. [ ع َ / ع ِ ت َ ] ( مص مرکب ) خرم بودن. عشرت داشتن. دلشاد بودن. خوشی داشتن :
به بوی زلف تو با باد عیشها دارم
اگرچه عیب کنندم که بادپیمائیست.
به بوی زلف تو با باد عیشها دارم
اگرچه عیب کنندم که بادپیمائیست.
سعدی.
کلمات دیگر: