کلمه جو
صفحه اصلی

عیب شوی

فرهنگ فارسی

عیب شوینده از بین برنده عیب زداینده نقص

لغت نامه دهخدا

عیب شوی. [ ع َ / ع ِ ] ( نف مرکب ) عیب شوینده. ازبین برنده عیب. زداینده نقص :
چو دریا شدم دشمن عیب شوی
نه چون آینه دوست را عیب جوی.
نظامی.


کلمات دیگر: